Σήμα συναγερμού για τη στρατηγική σταθερότητα: «Χωρίς συμφωνίες, όλα είναι προσωρινά»
Η αποκατάσταση του συστήματος στρατηγικών συμφωνιών παραμένει, κατά τη ρωσική προσέγγιση, ο βασικός δρόμος για τη σταθεροποίηση της διεθνούς κατάστασης και την αποτροπή νέας κλιμάκωσης κοντά στα σύνορα της Ρωσίας.
Αυτό υποστήριξε ο στρατιωτικός αναλυτής Boris Podoprigora, σχολιάζοντας στην Pravda.Ru τα σενάρια ανάπτυξης νέων οπλικών συστημάτων σε περιοχές που η Μόσχα θεωρεί κρίσιμες για την ασφάλειά της.
Ο Podoprigora εκτίμησε ότι η σημερινή συγκυρία απαιτεί, πάνω απ’ όλα, πολιτική βούληση από τη Μόσχα και την Washington, υπογραμμίζοντας ότι η συζήτηση για συγκεκριμένα αντίμετρα είναι ακόμη πρόωρη όσο παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της συνολικής αρχιτεκτονικής στρατηγικής ασφάλειας.
Οι δηλώσεις του έρχονται στον απόηχο τοποθέτησης του μόνιμου αντιπροσώπου της Ρωσίας στον ΟΗΕ στη Γενεύη, Gennady Gatilov, ο οποίος είχε προειδοποιήσει ότι η ανάπτυξη πυρηνικών οπλοστασίων σε κοντινή απόσταση από τα σύνορα της Ρωσία και της Λευκορωσίας θα συνιστούσε άμεση απειλή, η οποία θα απαιτούσε «επαρκή αντίμετρα» από τη Μόσχα. Στο ίδιο πλαίσιο, η ρωσική πλευρά συνδέει τις ανησυχίες της και με αλλαγές στη στρατιωτική νομοθεσία γειτονικών κρατών, εκτιμώντας ότι αυτές μεταβάλλουν τις ισορροπίες ασφαλείας στα βόρεια σύνορά της.
Ο Podoprigora υποστήριξε ότι το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι τα επιμέρους σενάρια αντίδρασης, αλλά η αναβίωση των θεμελίων στρατηγικής σταθερότητας μέσω συμφωνιών ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις. Όπως σημείωσε, «πρώτα απ’ όλα πρέπει να αποκατασταθεί το συμβατικό πλαίσιο», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η τύχη μιας σειράς συμφωνιών ελέγχου εξοπλισμών ανάμεσα στη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το αν η τρέχουσα ένταση θα αποκλιμακωθεί ή θα παγιωθεί.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το κύμα σκληρής ρητορικής που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα γύρω από μετακινήσεις οπλοστασίων και στρατιωτικές πρωτοβουλίες δεν είναι παρά αντανάκλαση της βαθιάς κρίσης εμπιστοσύνης που χαρακτηρίζει πλέον τις σχέσεις της Ρωσία με τη Δύση. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις χώρες της Βαλτικής, όπου –όπως εκτίμησε– η ρητορική των τοπικών ηγεσιών συμβάλλει στη συνολική ριζοσπαστικοποίηση της ατζέντας ασφαλείας στην περιοχή.
Ο Ρώσος αναλυτής έδωσε επίσης έμφαση στις πιθανές επαφές κορυφής το επόμενο διάστημα, υποστηρίζοντας ότι μια νέα συνάντηση ανάμεσα στον Vladimir Putin και τον Donald Trump, αλλά και ενδεχόμενες συνομιλίες με τον Xi Jinping, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν παράθυρο για πιο ευνοϊκές εξελίξεις στο πεδίο της στρατηγικής σταθερότητας.
Στο φόντο όλων αυτών, ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά και η τύχη της New START για τη μείωση των στρατηγικών όπλων, καθώς η συνθήκη πλησιάζει στη λήξη της και η μελλοντική της πορεία παραμένει αβέβαιη. Για τη Μόσχα, το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών, αλλά συνολικά τη δυνατότητα ύπαρξης ενός λειτουργικού πλαισίου αποτροπής ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις.
Η ρωσική θέση, όπως προκύπτει από τις τελευταίες παρεμβάσεις, είναι ότι η διεθνής ασφάλεια δεν μπορεί να στηριχθεί επ’ αόριστον σε ad hoc απαντήσεις και κινήσεις τακτικής. Αντίθετα, απαιτείται επιστροφή σε μια πιο σταθερή δομή στρατηγικών συμφωνιών, σε μια περίοδο κατά την οποία η νευρικότητα, η αμοιβαία καχυποψία και η κατάρρευση της εμπιστοσύνης απειλούν να μετατρέψουν τη γεωπολιτική ένταση σε μόνιμο καθεστώς.
www.bankingnews.gr
Αυτό υποστήριξε ο στρατιωτικός αναλυτής Boris Podoprigora, σχολιάζοντας στην Pravda.Ru τα σενάρια ανάπτυξης νέων οπλικών συστημάτων σε περιοχές που η Μόσχα θεωρεί κρίσιμες για την ασφάλειά της.
Ο Podoprigora εκτίμησε ότι η σημερινή συγκυρία απαιτεί, πάνω απ’ όλα, πολιτική βούληση από τη Μόσχα και την Washington, υπογραμμίζοντας ότι η συζήτηση για συγκεκριμένα αντίμετρα είναι ακόμη πρόωρη όσο παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της συνολικής αρχιτεκτονικής στρατηγικής ασφάλειας.
Οι δηλώσεις του έρχονται στον απόηχο τοποθέτησης του μόνιμου αντιπροσώπου της Ρωσίας στον ΟΗΕ στη Γενεύη, Gennady Gatilov, ο οποίος είχε προειδοποιήσει ότι η ανάπτυξη πυρηνικών οπλοστασίων σε κοντινή απόσταση από τα σύνορα της Ρωσία και της Λευκορωσίας θα συνιστούσε άμεση απειλή, η οποία θα απαιτούσε «επαρκή αντίμετρα» από τη Μόσχα. Στο ίδιο πλαίσιο, η ρωσική πλευρά συνδέει τις ανησυχίες της και με αλλαγές στη στρατιωτική νομοθεσία γειτονικών κρατών, εκτιμώντας ότι αυτές μεταβάλλουν τις ισορροπίες ασφαλείας στα βόρεια σύνορά της.
Ο Podoprigora υποστήριξε ότι το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι τα επιμέρους σενάρια αντίδρασης, αλλά η αναβίωση των θεμελίων στρατηγικής σταθερότητας μέσω συμφωνιών ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις. Όπως σημείωσε, «πρώτα απ’ όλα πρέπει να αποκατασταθεί το συμβατικό πλαίσιο», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η τύχη μιας σειράς συμφωνιών ελέγχου εξοπλισμών ανάμεσα στη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το αν η τρέχουσα ένταση θα αποκλιμακωθεί ή θα παγιωθεί.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το κύμα σκληρής ρητορικής που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα γύρω από μετακινήσεις οπλοστασίων και στρατιωτικές πρωτοβουλίες δεν είναι παρά αντανάκλαση της βαθιάς κρίσης εμπιστοσύνης που χαρακτηρίζει πλέον τις σχέσεις της Ρωσία με τη Δύση. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις χώρες της Βαλτικής, όπου –όπως εκτίμησε– η ρητορική των τοπικών ηγεσιών συμβάλλει στη συνολική ριζοσπαστικοποίηση της ατζέντας ασφαλείας στην περιοχή.
Ο Ρώσος αναλυτής έδωσε επίσης έμφαση στις πιθανές επαφές κορυφής το επόμενο διάστημα, υποστηρίζοντας ότι μια νέα συνάντηση ανάμεσα στον Vladimir Putin και τον Donald Trump, αλλά και ενδεχόμενες συνομιλίες με τον Xi Jinping, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν παράθυρο για πιο ευνοϊκές εξελίξεις στο πεδίο της στρατηγικής σταθερότητας.
Στο φόντο όλων αυτών, ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά και η τύχη της New START για τη μείωση των στρατηγικών όπλων, καθώς η συνθήκη πλησιάζει στη λήξη της και η μελλοντική της πορεία παραμένει αβέβαιη. Για τη Μόσχα, το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών, αλλά συνολικά τη δυνατότητα ύπαρξης ενός λειτουργικού πλαισίου αποτροπής ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις.
Η ρωσική θέση, όπως προκύπτει από τις τελευταίες παρεμβάσεις, είναι ότι η διεθνής ασφάλεια δεν μπορεί να στηριχθεί επ’ αόριστον σε ad hoc απαντήσεις και κινήσεις τακτικής. Αντίθετα, απαιτείται επιστροφή σε μια πιο σταθερή δομή στρατηγικών συμφωνιών, σε μια περίοδο κατά την οποία η νευρικότητα, η αμοιβαία καχυποψία και η κατάρρευση της εμπιστοσύνης απειλούν να μετατρέψουν τη γεωπολιτική ένταση σε μόνιμο καθεστώς.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών